Першыя ўражанні: Canon EF 35mm f/1.4 на сярэднім фармаце Fuji GFX 100S II

Перанесці класічны рэпартажны аб'ектыў Canon EF 35mm f/1.4 у свет сярэдняга фармату Fuji GFX 100S II – гэта заўсёды трохі эксперымент. Фармальна аптыка Canon разлічана на поўнакадравую сістэму, але вялікі сенсар GFX адкрывае для гэтай 35-кі зусім іншы характар выявы. У гэтым допісе дзялюся менавіта першымі ўражаннямі – што адразу спадабалася, а што выклікае пытанні і патрабуе глыбейшага тэсту.

Тэхнічны момант: што мы ўвогуле робім?

Canon EF 35mm f/1.4 – класічны шырокавугольнік для поўнакадравых камер з байонетам EF: святлосямнасць f/1.4, фокусная 35 мм, кут агляду каля 63° па дыяганалі, аптычная схема 11 элементаў у 9 групах, 8- або 9-пялёсткавая дыяфрагма (у залежнасці ад версіі) і хуткі USM-аўтафокус.

На Fuji GFX 100S II праз адаптар сітуацыя змяняецца. Сярэдні фармат мае большы сенсар, чым 35mm full frame, таму:

• няма афіцыйнай гарантыі, што аб'ектыў цалкам пакрые плошчу кадра без віньетавання;
• характар аптыкі – рэзкасць па полі, аберацыі, віньетаванне – можа праяўляцца інакш;
• аўтафокус працуе праз адаптар, то бок не так хутка і прадказальна, як на родным корпусе Canon.

Але менавіта ў гэтым і цікавасць: паглядзець, як паводзіць сябе добра знаёмы аб'ектыў у нетыповых умовах.

Што спадабалася

1. Характар выявы і «аб'ём»

Першае, што зачапляе – гэта аб'ёмнасць карцінкі. 35 мм на поўным кадры – гэта трохі шырэй за «стандарт», але на GFX праз асаблівасці поля пакрыцця і працы з краямі кадра карцінка атрымлівае дадатковы шарм. Перспектыва застаецца даволі натуральнай, без карыкатурных скажэнняў, але адначасова з'яўляецца адчуванне большага прастору ў кадры.

Спалучэнне вялікага сенсара GFX 100S II і аптыкі 35mm f/1.4 дае вельмі плыўны пераход ад рэзкасці да размыцця. Той жа аб'ектыў на поўным кадры часта выглядае больш «кантрасным» па глыбіні рэзкасці, а тут размыццё ўспрымаецца мякчэй, больш кінематаграфічна.

2. Святлосямнасць f/1.4 на 100 мегапікселях

На паперы можа здацца, што ставіць старую (ці нават абноўленую) 35-ку f/1.4 на 100 Мп – гэта выклік яе аптычным магчымасцям. Але на практыцы ўражанні станоўчыя: на адкрытай дыяфрагме цэнтр кадра выглядае пераканаўча рэзкім, а для партрэтаў і рэпартажу гэтага больш чым дастаткова.

Як толькі трохі прыкрыць дыяфрагму (f/2–f/2.8), GFX пачынае паказваць усё, што можа выціснуць з гэтай аптыкі. Дэталізацыя, мікракантраст, фактура скуры і тканін – усё гэта рэндэрыцца вельмі прыгожа, з характэрнай для L-серыі Canon «шчыльнасцю» выявы.

3. Колер і мікракантраст

Canon EF 35mm f/1.4 (асабліва версія II) вядомы сваім прыемным кантрастам і добра кантраляванымі храматычнымі аберацыямі дзякуючы UD-шклу, асферычным элементам і спецыяльным пакрыццям. На GFX гэтыя перавагі таксама адчуваюцца: колеры чыстыя, без прыкметнага «каляровага шлейфа» вакол кантрасных контураў, а кантраст не завальваецца нават у складаным контравым святле.

На практыцы гэта азначае, што файлы з GFX 100S II і Canon 35mm f/1.4 лёгка цягнуцца ў постапрацоўцы: можна спакойна працаваць з ценямі і святламі, захоўваючы пры гэтым натуральнасць колераў.

4. Універсальнасць фокуснай

35 мм – гэта універсальная фокусная адлегласць: рэпартаж, стрыт, environmental-партрэт, падарожжы, нават мінімалістычныя пейзажы. На GFX яна трохі «зсоўваецца» ў бок шырэйшага кута, але застаецца вельмі зручнай для паўсядзённых сюжэтаў. Калі любіце працаваць з прасторай вакол героя, гэты сетап адкрывае шмат варыянтаў.

Што выклікае пытанні

1. Пакрыццё кадра і віньетаванне

Галоўнае тэхнічнае пытанне – поўнацэннае пакрыццё сенсара. EF 35mm f/1.4 сканструяваны для поўнакадравых камер, у той час як сенсар GFX большы. Гэта амаль гарантавана азначае:

• адчувальнае віньетаванне на адкрытых дыяфрагмах;
• магчымыя страты рэзкасці і кантрасту па краях кадра;
• у пэўных рэжымах або пры поўным выкарыстанні плошчы сенсара – нават лёгкае механічнае «затемненне» кутоў.

На першых тэстах віньетаванне прыкметнае, але яно мае даволі прыемны характар – мякка прыцягвае позірк да цэнтра. Для мастацкай здымкі гэта можа быць нават плюсам, але для камерцыйных задач (архітэктура, прадметка, тэхнічныя кадры) такую паводзіны трэба ўлічваць і, магчыма, дадаткова выпраўляць у RAW-канвертары.

2. Раўнамернасць рэзкасці па полі

На поўным кадры 35mm f/1.4 (асабліва версія II) дэманструе вельмі высокі ўзровень рэзкасці па ўсім полі кадра ўжо на адкрытых дыяфрагмах, асабліва пасля лёгкага прыкрыцця. На GFX, дзе заднюю частку праекцыі аб'ектыва «расцягваюць» на большую плошчу, чакана з'яўляецца пытанне:

• наколькі далёка ад цэнтра захоўваецца «працоўная» рэзкасць;
• ці не з'яўляюцца прыкметныя аберацыі бліжэй да краёў;
• як паводзіць сябе карцінка пры фокусаванні на бясконцасць у пейзажных сцэнах.

Першыя ўражанні такія: для партрэтаў і рэпартажу, дзе асноўны аб'ект звычайна ў цэнтры або трохі зрушаны, праблем не ўзнікае. Але для кадраў, дзе важная раўнамерная дэталізацыя ва ўсіх кутах, патрэбны асобныя тэсты, брэкетынг фокусавання і здымка на розных дыяфрагмах.

3. Праца аўтафокуса праз адаптар

Яшчэ адзін момант, што выклікае пытанні – паводзіны аўтафокуса. Канонаўскі USM-матар сам па сабе вельмі хуткі і ціхі, але на GFX ён працуе праз адаптар, які фактычна перакладае «мову» паміж сістэмамі.

На першых здымках адчуваецца:

• аўтафокус спрацоўвае не так упэўнена, як на родных GF-аб'ектывах;
• часам камера робіць мікракарэкцыі, нібыта «перапытвае», ці правільна яна навялася;
• у ўмовах слабога асвятлення час ад часу ўзнікае невялікі «хантынг» (пошук фокуса).

Для статычных сюжэтаў і прадуманых партрэтаў гэта не крытычна – ёсць час перафакусавацца або перайсці ў мануальны рэжым. Але для хуткага рэпартажу, рухомых сцэн ці спантанных момантаў такі сетап патрабуе звычкі і цярпення.

4. Баланс, эрганоміка і практычнасць

Canon EF 35mm f/1.4 важыць каля 580 г, мае даўжыню каля 86 мм і дыяметр 79 мм. Разам з целам GFX 100S II і адаптарам выйдзе даволі масіўны, але яшчэ кіраваны камплект. Першыя ўражанні па эрганоміцы:

• баланс адчувальна зрушаны наперад, але трымаць камеру адной рукой усё яшчэ рэальна;
• фокусавальнае кольца ад Canon прыемнае, з дастатковым ходам, што спрыяе дакладнаму мануальнаму фокусаванню;
• глыбіня рэзкасці на f/1.4 на 100 Мп настолькі малая, што працаваць лепш у рэжыме спакойнай, узважанай здымкі.

Пытанне, што патрабуе адказу з часам: наколькі такі гібрыдны камплект зручны ў доўгай працы – цэладзённай здымцы, падарожжах, рэпартажы.

Для каго такі сетап мае сэнс?

Нягледзячы на ўсе пытанні, першыя ўражанні ад Canon EF 35mm f/1.4 на Fuji GFX 100S II хутчэй станоўчыя. Гэта рашэнне відавочна не для ўсіх, але яно можа быць цікавым:

• партрэтыстам, якія шукаюць больш «кінематаграфічны» шырокі партрэт з вялікім сенсарам і прыгожым размыццём;
• рэпартажным фатографам, якія любяць 35 мм, але хочуць іншую пластыку выявы і запас раздзяляльнай здольнасці;
• творчым фатографам, якія свядома гуляюць з віньетаваннем, няроўнай рэзкасцю па полі і характарам старэйшай аптыкі;
• тым, хто ўжо мае Canon EF 35mm f/1.4 і хоча максімальна выкарыстаць яго на новай сістэме, не купляючы адразу некалькі GF-праймаў.

Падсумкавае першае ўражанне

Canon EF 35mm f/1.4 на Fuji GFX 100S II – гэта нестандартная, але вельмі цікавая камбінацыя. Яна радуе характарам выявы, колерам, плыўным боке і патэнцыялам раздзяляльнай здольнасці, які аб'ектыў яшчэ здольны паказаць нават на 100 Мп. Адначасова застаюцца адкрытыя пытанні адносна пакрыцця кадра, паводзінаў аўтафокуса і мэтазгоднасці такога гібрыда для хуткай камерцыйнай працы.

Як першае знаёмства – вопыт адназначна натхняе працягнуць эксперыменты: з рознымі дыяфрагмамі, сюжэтамі і ўмовамі асвятлення. А ўжо пасля серыі рэальных праектаў стане зразумела, ці перарасце гэты эксперымент у пастаянны працоўны інструмент.